Google Translate

zaterdag 13 januari 2018

Uit de oude doos van Scandinaviëblog: Cancer

Deze post verscheen eerder op 25 oktober 2015 op Scandinaviëblog.

Cancer
Cancer, een heftige naam voor een Deens duo. Ik kwam het onderstaande nummer Hot Snake Dead Boy eind oktober 2015 tegen en het nummer bleef toen hangen. Een geweldig nummer.


Cancer is een duo bestaande uit When Saints Go Machine zanger en producer Nikolaj Manuel Vonsild en Chorus Grant leadzanger en gitarist Kristian Finne Kristensen. Ze hebben meer dan een jaar gewerkt aan het minialbum Ragazzi. Ragazzi is op 29 september 2014 uitgebracht. De muziek van When Saints Go Machine kan me niet zo boeien. De muziek van Chorus Grant bevalt me beter. De cover Golden Brown is best wel goed. Maar samen als Cancer hebben ze echt een paar goede nummers gemaakt.


Hieronder is het nummer Hunting Large Cats From Helicopters van Cancer te horen.

Het album is in zijn geheel op Spotify te beluisteren. Een aantal reviews over het album en wat meer informatie over het duo is te vinden op:
In dit interview is onder andere te lezen waarom ze hebben gekozen voor de naam Cancer. Eind januari 2017 hebben ze hun nieuwe album Totem uitgebracht. Het blijft een goede band met heerlijke muziek en een aparte zangstijl. Hieronder het nummer Honey van het nieuwe album.

donderdag 11 januari 2018

Etnografiska Museet

In Stockholm staat het Etnografisch museum in het gedeelte Ladugårdsgärdet. Het gebouw in Ladugårdsgärdet is geopend in 1980. Het museum bestaat al sinds 1900. Aan het museum zijn heel veel voorwerpen gedoneerd en we hebben het museum eigenlijk bezocht omdat we in de buurt waren en gratis toegankelijk was. De verwachtingen waren niet erg hoog, maar ik moet zeggen dat het toch indruk heeft gemaakt. Veel gezien en allerlei bevolkingen komen ruim aan bod. Zeker een aanrader om te gaan bezoeken.

zondag 7 januari 2018

Submarino

Filmdetails:
Titel: Submarino
Jaar: 2010
Regisseur: Thomas Vinterberg
Verhaal: Jonas T. Bengtsson (novel), Tobias Lindholm (screenplay)
Acteurs: Gustav Fischer Kjærulff, Sebastian Bull SarningMads Broe Andersen
Duur: 105 minuten
IMDB cijfer: 7,6



Samenvatting:
Het verhaal van twee van elkaar vervreemde broers, die een sombere jeugd kenden. Zij werden op jonge leeftijd van elkaar gescheiden, door een tragedie die hun volledige familie spleet. Tegenwoordig is het gewelddadige leven van Nick doordrenkt met alcohol, terwijl zijn jongere broer, een alleenstaande ouder, als junkie strijdt om zijn zoon een beter leven te geven. Hun wegen kruisen elkaar en maken een confrontatie onvermijdelijk, maar is redding nog mogelijk?

De titel:
De titel van de film verwijst naar een martelmethode waarbij het slachtoffer onder water wordt gehouden en net als hij het gevoel heeft dat hij verdrinkt, boven wordt gehaald. In de film wordt de marteltechniek niet toegepast, maar na het zien van de film heb je wel een idee hoe het voelt.

De film:
De film stond al lange tijd op de recorder en eindelijk besloten om de film te bekijken. Het begin komt direct binnen. Twee jongens in een appartement in Kopenhagen die tussen de flessen drank voor een baby zorgen. Het wordt al snel duidelijk dat het drie broers zijn. Moeder is verslaaft aan drank. De twee broers moeten voor de baby zorgen en dit gaat goed mis als de broers thuis een soort van feestje bouwen met drank. De baby blijkt de volgende dag niet meer te leven.

De film maakt een sprong in de tijd en gaat verder met Nick. Nick is de oudste van de twee broers uit het intro en woont in de wijk Nordvest, Kopenhagen. In het eerste deel is te zien hoe Nick leeft en het is duidelijk dat de gebeurtenissen in zijn jeugd een grote rol hebben gespeeld in zijn verdere leven. In het eerste deel van de film volg je zijn dagelijkse leven. En wat voor een leven. De somberheid en triestheid straalt er van af. Wat een ellende. Hoogtepunt is de scene waar het nummer Riverside van Agnes Obel te horen is. Heftig.



Ondertussen ben je wel benieuwd hoe het met zijn broertje gaat. Nick probeert wel contact te krijgen met zijn broertje. Halverwege de film wordt er plotseling geschakeld naar Nicks broertje. Hij is vader van zoontje Martin. Net als met Nick gaat het met zijn jongere broer ook niet best. Hij is drugsverslaafd en probeert in alle macht zijn zoontje zo goed mogelijk op te voeden wat in zo'n situatie onmogelijk is. Net als zijn moeder vroeger. De situatie is nog schrijnender dan bij Nick. Opvallend is de poster van Nick Cave in de kamer. Kan het nog depressiever?


In het laatste gedeelte van de film komen beide broers elkaar weer tegen en komt het tot een tragische climax.

Conclusie:
Een film die de zelfkant van de maatschappij in Kopenhagen laat zien. Bijna twee uur lang pure ellende. Vooral Nick laat dit goed zien. Ontzettend goed gespeeld door Jakob Cedergren. Hij kwam mij bekend voor en inderdaad, hij speelde Thomas in Morden i Sandhamn. De film deed mij bij vlagen denken aan Nordkraft. Een realistische, harde en goede film.

De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jonas T. Bengtsson. Het boek is helaas niet naar het Nederlands vertaald. De film wijkt op enkele punten af van het boek. De scene met het broodrooster en Ivan bijvoorbeeld. Ook het einde is wat aangepast. Het einde in de film heeft ondanks alle ellende toch nog een lichtpuntje. Meer over de film is te lezen in dit interview met Thomas Vinterberg.

De soundtrack is weer eens interessant. Agnes Obel met Riverside is het hoogtepunt. De twee andere nummers van haar zijn Philharmonics en Brother Sparrow. Andere nummers zijn: