Google Translate

zaterdag 14 januari 2017

Krigen

Film details:
Titel: Krigen
Jaar: 2015
Verhaal: Tobias Lindholm
Regisseur: Tobias Lindholm
Acteurs: Alex Høgh Andersen, Tuva Novotny, Pilou Asbæk
Duur: 115 minuten
IMDB cijfer: 7,1



Samenvatting:
De Deense commandant Claus Michael Pedersen en zijn mannen vechten om te overleven, proberen een verschil te maken en zichzelf te overtuigen dat het allemaal de moeite waard is. In Denemarken probeert Maria, de vrouw van Claus, zichzelf te redden met haar drie kinderen die hun vader missen. Wanneer Claus in een gevecht met de Taliban plots geïsoleerd raakt samen met een zwaargewonde soldaat maakt hij de beslissing om het gebied te laten bombarderen zodat de reddingshelikopter sneller ter plaatse kan zijn. De missie slaagt en de jonge soldaat overleeft het. Wanneer in de ruïnes van de gebombardeerde gebouwen de lichamen worden gevonden van 11 Afghaanse vrouwen en kinderen wordt Michael echter beschuldigd van een oorlogsmisdaad. Plots bevindt hij zich in een rechtszaak en een strijd om te overleven en zijn familie te behouden.

De regisseur:
Krigen is de vierde film van regisseur Tobias Lindholm. Als scenarioschrijver is hij bekender van onder ander Jagten en 9 april. De film 9 april heb ik gezien. De overige films staan nog op de te kijken lijst. Meer weten over de regisseur? Bekijk dan het onderstaande interview:

Interview:

Daarnaast zijn er ook nog interviews te lezen op de websites van Filmkrant en de VPRO. Deze twee interviews gaan voornamelijk over Krigen.

De film:
De film draait om commandant Claus Michael Pedersen die met zijn compagnie is gestationeerd in de provincie Helmand in Afghanistan. Thuis zit zijn vrouw Maria, die het druk heeft met de opvoeding van hun kinderen. In het eerste deel van de film zie je Claus bezig in Afghanistan terwijl aan het thuisfront Maria zich in haar eentje moet redden met de kinderen. Deze situatie doet me denken aan het blog Vrouw van militair. Vrouw van militair heb ik een beetje leren kennen tijdens de Nieuwjaarsblogchallenge eind 2013. Op haar blog schrijft ze verhalen hoe het is om vrouw van een militair te zijn, Haar verhaal komt enigszins overeen met die van Claus. Claus komt tijdens een missie in de problemen en maakt in de hitte van de strijd een beslissing die hem en de lokale bevolking duur komt te staan. Zijn cruciale beslissing wordt onderzocht en hij kan per direct naar zijn gezin terug, Dit is het begin van het tweede gedeelte, de rechtszaak. Wordt Claus veroordeelt voor oorlogsmisdaden of gaat hij vrijuit? In de film wordt er geen mening over gegeven of het goed of fout is wat Claus heeft gedaan. Dat mag je als kijker zelf beslissen. Hoe denk ik erover? Oorlog is nog steeds iets wat in de mensheid zit en er nooit meer uit zal gaan. Macht komt en macht gaat. Mensen zoals Claus komen daardoor in dit soort situaties terecht waar bijvoorbeeld ikzelf geen oordeel over kan geven, omdat ik nooit zulke situaties heb meegemaakt. Geen idee hoe mijn reactie zal zijn.

Conclusie:
Bijzonder is dat de meeste militairen in de film in het echt ook militairen zijn. De film is een gortdroge registratie van wat beslissingen in een oorlog teweeg kunnen brengen. Gelukkig laat de film de mening aan de kijker over. Verwacht geen oorlogsfilm met actiescènes, maar een registratie die de realiteit volgens mij goed neerzet. Een film om over na te denken.

Er zit niet veel muziek in de film. Ik heb hieronder de nummers uit de film opgenomen:

Coming Home - Riba


When she was - Faye Blais


Sweetness - Drew Holcomb


Wat meer informatie over de film is te zien en te horen in het onderstaande filmpje:


Recensies:
- NWTV

donderdag 12 januari 2017

Kärnbo Sockenkyrka

In de blogpost over de kerk van Sandby had ik het erover dat we nog een kerk tegen waren gekomen waar een runesteen in zat verwerkt. Het is tegenwoordig geen kerk meer, maar een ruïne. De ruïne heet Kärnbo Sockenkyrka en ligt vlak in de buurt van het kasteel Gripsholm in de buurt van de plaats Mariefred.

De ruïne was de voormalige parochiekerk van de Karnbo parochie in Södermanland. De ruïne staat op een heuvel. De kerk werd grotendeels gebouwd aan het einde van de twaalfde eeuw. Rond 1500 werd er een stuk bij aan gebouwd en is de runesteen verwerkt in de muur. De runen vertellen over Ragna die de steen als herdenking aan Gudbjörns zoon heeft opgericht.

Toen de kerk van Mariefred in 1624 gereed was, werd de Kärnbo kerk verlaten. De kerk werd geplunderd en er verdwenen veel spullen uit de kerk. In 1758 was de kerk zo vervallen dat men de kerk gestript heeft en delen van het interieur heeft verkocht.

Het verval bleef en in de negentiende eeuw stortte de kerkhofmuur in en later werd in het gebied rondom de kerk varkens gehouden. De kerk wordt dan ook wel eens varkenskerk genoemd. Na 1920 is de ruïne gerestaureerd en kun je nu nog steeds genieten van het bijzondere bouwwerk. De runesteen is ook nog steeds aanwezig. (Bron: Wikipedia en het informatiebord).

Meer foto's uit 2012 zijn te vinden in deze blogpost van Karoleen. Hierin staat dat de ruïne een hangplaats is geworden voor jongeren. Dat was in 2012 en of dat tegenwoordig nog zo is, weet ik niet. We konden daar zelf niet veel van merken tijdens ons bezoek.






  


Vanaf de heuvel waar de ruïne staat heb je een mooi uitzicht over de omgeving.


zondag 8 januari 2017

Hraunið (The Lava Field)

Seriedetails:
Titel: Hraunið (The Lava Field)
Jaar: 2014
Verhaal: Sveinbjörn I. Baldvinsson
Regisseur Reynir Lyngdal
Acteurs: Björn Hlynur Haraldsson, Heida Reed, Joi Johannsson
Duur: 4 afleveringen van 1 uur
IMDB cijfer: 6,7



Samenvatting:
Wanneer de uit Reykjavik afkomstige misdaaddetective Helgi Marvi Runarsson wordt ingeschakeld om een zelfmoord op het schiereiland Snæfellsnes te onderzoeken, blijkt de zaak helemaal niet zo eenvoudig te zijn. Meegesleurd in een draaikolk van sinistere bewijzen, komen ook Helgi's diep verborgen geheimen boven water.

De serie:
Eind 2015 had ik de IJslandse serie Hamarinn (The Cliff) gekeken. Een serie bestaande uit vier afleveringen. Er was toen ook al een vervolg op de serie met de titel Hraunið (The Lava Field). Ik had die serie toen nog niet bekeken. Eind december 2016 kwam ik erachter dat Netflix de serie beschikbaar heeft gesteld. Direct gekeken natuurlijk. Net als met de serie Case is het weer eens lekker onduidelijk. De serie heet op Netflix Hamarinn (The Cliff), maar zo heet de eerste serie uit 2009 en de tweede serie heet dus Hraunið (The Lava Field). Om het nog complexer te maken, kan ik de serie Hraunið (The Lava Field) niet meer op Netflix terugvinden. Ik wou nog even wat nakijken, maar de serie is niet meer te vinden. Ik heb zelfs in mijn geschiedenis van Netflix gekeken en daar staat nog wel dat seizoen twee bekeken is, maar als ik er op klik dan kom je terecht bij seizoen één. Seizoen één is dus nog wel beschikbaar. Heel vreemd. Misschien spelen de mystieke krachten van IJsland een spelletje?

Genoeg over de eigenaardigheden van Netflix. Nu over de serie zelf. Helgi (Björn Hlynur Haraldsson) is de enige die nog meedoet van het eerste seizoen. Hij werkt nog steeds als rechercheur bij de politie van Reykjavik. Inga (Dóra Jóhannsdóttir) is dus niet meer zijn collega. Gréta (Heida Reed) is nu zijn collega en net begonnen. Het klikt niet tussen die twee. Dit is goed te merken tijdens het onderzoek naar een zelfmoord op Snæfellsnes. Is de zelfmoord wel een zelfmoord of is het toch moord? Het onderzoek naar de dood moet dit uitwijzen. Tijdens het onderzoek waarin Helgi centraal staat, kom je meer te weten over Helgi zelf. Pas gescheiden, een dochter en overleden zoon. Tevens is er iets gebeurt in zijn verleden wat te maken heeft met de zaak. Ik kan dit niet goed matchen met het eerste seizoen. De overleden zoon wel, maar de rest niet.

Het verhaal zelf is erg goed. Helgi wordt gelukkig door dezelfde acteur gespeeld als in seizoen één. Gréta doet niet onder voor Inga en haar karakter is heerlijk om te zien. De beelden zijn deze keer wel fantastisch en doen niet oubollig aan zoals in het eerste seizoen. De sfeer is lekker duister. Het lava veld is indrukwekkend en de vaart zit er goed in. Dat vind ik wel fijn van een vierdelige serie, er wordt geen tijd verspilt aan nutteloze informatie. De laatste aflevering is dan zeker de beste waarin het allemaal wel heel spannend wordt en de climax aan het eind geweldig is. De titel Hamarinn (The Cliff) zou dan niet misstaan :-). Mooie serie en veel beter dan seizoen één.

Wetenswaardigheden:
Dit ging wat lastig deze keer. Seizoen twee is namelijk niet meer te zien op Netflix. De muziek in de serie viel me op en ik heb daarom maar op internet gezocht. De playlist van de film is terug te vinden op Spotify. Twee nummers vallen in positieve zin op en dat zijn de nummers Everything is gonna be like everything will ever be van Hjaltalín en Dauð hóra van HAM. Vooral het nummer van Hjaltalín is een juweeltje. Ik heb beide nummers hieronder opgenomen.



Verder kwam ik toevallig de website van acteur Joi Johansson (Gisli in de serie) tegen. Het blijkt dat hij speelt in de het tweede seizoen van de serie Fortitude. De trailer van het tweede seizoen is te zien op zijn website.

Recensies:
- The Killing times
- DVDInfo
- Netflix TV shows review