Google Translate

donderdag 16 november 2017

Långholmen museum

Tijdens ons bezoek aan Stockholm hebben we het eiland Långholmen bezocht. Op dat eiland is het Långholmen museum aanwezig. Het museum stelt niet zo heel veel voor. Het is namelijk maar één gang van het gehele hotel. Het hotel was vroeger een gevangenis en over die periode gaat het museum.


De gevangenis, Långholmens centralfängelse, was van oudsher een van de grootste gevangenisfaciliteiten in Zweden met meer dan 500 cellen. Het werd gebouwd in de periode 1874-1880 en werd tijdelijk gesloten tussen 1972-1975. Een deel van de gevangenis werd in 1982 gesloopt. De gevangenis staat ook bekend als de locatie van de laatste executie in Zweden (Johan Alfred Ander) voorafgaand aan de afschaffing van de doodstraf in 1921.


Interessant is dat het eiland zelf oorspronkelijk rotsachtig en kaal was, maar in de negentiende eeuw werden de gevangenen gebruikt om het eiland te bedekken met modder die was gebaggerd uit de waterwegen eromheen. Na een paar jaar had de vruchtbare grond het eiland veranderd in een weelderige tuin met een enigszins exotische flora in vergelijking met de omgeving, veroorzaakt door verschillende zaden die per ongeluk gebracht en verspreid werden door de handel en koopvaardijschepen uit andere plaatsen en landen die het eiland passeerden. Deze eigenaardigheid bestaat nog steeds en vandaag de  dag staat het eiland bekend als een weelderige oase. Hier kom ik nog op terug in toekomstige blogposten. (Bron: Wikipedia).


Ondanks dat het museum maar een gang beslaat, moet ik zeggen dat het best wel interessant is. De gang bestaat uit een aantal kamers die gebruikt worden door gasten. Naast de kamers zijn er toiletten en doucheruimtes. Een kamer is ingericht zoals die er vroeger uitzag. De gang zelf is het museum gedeelte.


Op de gang hangen veel informatieborden en foto's en verder staan er een paar uitstallingen die het leven uit de gevangenistijd goed weergeven.


På spinnhuset.

Uitleg bij Spinnhuset.

Kaart van Långholmen.

Kronohäktet före renoveringen 1987. Foto uit 1986 van Lars Grönwall.

Carl Nilsson Schreib.

Carl Nilsson Schreib.

Nachtcellen van het Auburn type..

Bewaking.

Een kamer is ingericht als cel. Zo zag het er vroeger uit. Het leven van een gevangene is te horen en te lezen.

Inrichting van de cel zoals die er vroeger uitzag.



De cel.

Anton Nilsson - De Amalthea man.

Anton Nilsson.

Johan Alfred Ander.

Johan Alfred Ander.

Yngsjömordet met Anna Månsdotter.
Hieronder een filmpje van de onthoofding van Anna Månsdotter.


Per Vilhelm Lundgren, ook wel Snuffe genoemd, verbleef bijna vijftig jaar in de gevangenis van Långholmen. Op zijn vijftiende werd hij gearresteerd. Toen hij werd vrijgelaten zorgde hij er voor dat hij weer terugkwam in de gevangenis. Hij heeft een dagboek bijgehouden, die onder de naam En gammal lifstidsfånges själfbiografi als autobiografie is uitgebracht. Het ingescande boek is hier te lezen.

Snuffe.

Snuffe.

Anonymitetsmask. Gebruikt van 1840 - 1935.


Het toilet.
Bij de receptie van het hotel zijn spullen te koop die te maken hebben met het gevangenisverleden.

Receptie Långholmen.
Het museum stelt niet zo heel veel voor, maar is zeker de moeite waard. De toegangsprijs van 25 SEK per persoon stelt gelukkig ook niet veel voor. Kinderen zelfs 10 SEK en voor gasten van het hotel gratis. Ben je op Långholmen, dan is een bezoekje aan het museum en het hotel zeker de moeite waard. Ik heb weer veel bijgeleerd over de geschiedenis van Zweden.

Långholmen.
Meer informatie over de gevangenis Långholmen:
Eenpersoonskamer.

zondag 12 november 2017

Eamiritni / Rimeborn - Elin Kåven



Ik heb laatst meegedaan met een giveaway van Elin Kåven en was een van de gelukkigen die een CD mocht uitzoeken. De keuze is gevallen op haar derde album Eamiritni. De giveaway is een mooie aanleiding om een blogpost over haar te schrijven. Ik had al een paar jaar het idee om dat te doen, maar het is er nooit van gekomen. Ik heb haar wel een keer genoemd in de blogpost over Jarŋŋa en het nummer Stálu Fápmu opgenomen in de blogpost over de kerstdagen van 2016. Elin Kåven (geboren 25 oktober 1979 in Hammerfest) is een Sami artiest en danser. Ze is familie van de sjamaan Johan Kaaven en dat verklaart veel over haar. Elin Kåven staat bekend om haar fascinatie met volksverhalen, de sami-mythologie en de natuur en ze heeft haar eigen muziekgenre "Arktisk Folk Pop" gecreëerd. (Bron: Wikipedia).

Op haar website is veel informatie te vinden en ze houdt ook een eigen blog bij met vaak zeer persoonlijke verhalen. Dit jaar deed ze mee met het Melodifestivalen van Noorwegen. Helaas is ze niet de winnaar geworden. Ze deed mee onder de naam Elin & The Woods. Elin & The Woods is een samenwerking met Noorse songwriter Robin Lynch. Hieronder is de inzending First Step In Faith - Oadjebasvuhtii te horen.


Hieronder is een interview met betrekking tot de inzending in het Engels te beluisteren.


Het album Eamiritni Rimeborn is verschenen op  6 november 2015. Wat heeft Elin zelf over het album te zeggen?

Greetings
I want to show you my gratitude for you for listening to my music. I feel blessed to have been able to continue my dreams of singing, performing and recording music in Sámi for ten years now. It has been a journey that has led to this album. It is my third solo album, but for me it feels like my debut album, because why I express myself through voice has changed. In this album I am much more influenced by the traditional sami yoik. The past few years I more clearly see the uniqueness of our culture – the Sami culture, as I have travelled around the world, and seen similarities and differences compared to other cultures. This has inspired me to highlight and celebrate our uniqueness through art.

I have also understood the importance of knowing my own culture and heritage. It is easy to feel lost without roots to nurture and take knowledge and values from. The making of this album has brought me closer to my origin, and has made me feel reborn.

Three years ago I moved back to Sápmi after 16 years away. I decided to do this because I wanted to bring the experience of the arctic life with me on stage. I wanted to be and manifest the qualities that come from the arctic living and culture. I am aiming to express and share these values on stage, therefore it was important to me that I return to my roots and live my culture every day. This has resulted in tracks that are personal, and inspired by the way music is made in Sami culture.
It is common practice to yoik people, mountains, nature and animals for Sami people. On this album you will hear yoiks and songs dedicated to my cat Lynxie, my neice Enya, my grandmother Inga, trees, a dance festival – Gothla.uk – that shaped my life, and personal experiences while living in Sápmi the past few years.

My birthday is in autumn-winter, and it is the season of both green leaves and rime. It is the most beautiful season of the year to me. Enjoy!
Ává/hugs Elin Kåven (Bron: Bandcamp)

Nummers op het album:

1. Jávkan / Vanished 5:16
2. Hiras / Demure 4:11
3. Lynxie 3:30
4. Gothla 3:58
5. Gávnnahallan / Revealed 3:39
6. Muorat dánsot / Trees dance 1:58
7. Enya 5:26
8. Dohkká / Doll 1:17
9. Friddja / Free 3:11
10. Veahkkin / Help 1:20
11. Gárdin-áhkku / Grandmother Inga 3:27
12. Àlgu / Beginning 1:34

Het album is te beluisteren op Spotify. Het album vind ik persoonlijk erg goed. Het is ingetogener dan de vorige albums en dat bevalt me wel. Dichter bij de Samicultuur en de natuur. Hetzelfde geldt voor de foto's op de cover van de CD. Het zijn naaktfoto's van Elin gemaakt door June Bjørnback. Volledig terug naar de natuur. De reden is te lezen in deze post op het blog van Elin. Goede nummers waarvan vooral de joik nummers zoals Muorat dánsot, Enya, Dohkká, Veahkkin en Àlgu geweldig zijn. Kortom: een geweldig artiest en mens. Hopelijk komt er gauw weer wat nieuws van haar uit.


Recensies:
- Rootstime
- Dark Entries
Samisk bibliotektjeneste
- Weltmusik magazin
Nordnorsk Magasin Nordkalottforlaget
- Musikreviews

donderdag 9 november 2017

En man som heter Ove

Seriedetails:
Titel: En man som heter Ove
Jaar: 2015
Regisseur: Hannes Holm
Verhaal: Hannes Holm (screenplay), Fredrik Backman (novel)
Acteurs: Rolf Lassgård, Bahar Pars, Filip Berg
Duur: 116 minuten
IMDB cijfer: 7,7



Samenvatting:
De 59-jarige Ove Lindahl is de brombeer van de buurt. Een aantal jaar geleden is hij afgezet als voorzitter van de vereniging van eigenaren van het appartementencomplex. Hij kon dit echter niet verkroppen en blijft het gebouw met harde hand regeren. Wanneer de zwangere Parvaneh met haar gezin tegenover hem intrekt, en per ongeluk Ove zijn brievenbus opent, ontstaat er een onverwachte vriendschap.

Deze post verscheen eerder op 10 mei 2016 op Nordik Living.

De film:
De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Fredrik Backman. Het boek is in Nederland verschenen onder de titel Een man die Ove heet. Het boek heb ik niet gelezen, dus ik begin onbevooroordeeld aan de film en ik moet zeggen dat de film geweldig is.

Ik ben niet zo’n liefhebber van komische films, maar deze Ove is echt heel goed. De acteurs spelen geweldig, vooral Bahar Pars als Parvaneh, de nieuwe buurvrouw van Ove. En natuurlijk Ove zelf, gespeeld door Rolf Lassgård. Het was even wennen om hem in die rol te zien, maar zeer geslaagd.

Het is 2015 en het verhaal gaat over Ove. Ove is van de regels en niemand mag daar van afwijken. Elke ochtend maakt hij een rondje door de wijk waar hij woont en snauwt iedereen af die het niet goed doet. De sympathie voor de beste man is ver te zoeken. Zijn vrouw Sonja is recent overleden (in 2014, ze werd 58 jaar) en hij heeft de belofte gedaan om haar spoedig te volgen. Op zijn werk wordt hij ontslagen en hij maakt plannen om een einde aan zijn leven te maken.

Helaas voor hem is hij zeer slecht in doodgaan. Tussen de zelfmoordpogingen door wordt er teruggeblikt hoe zijn leven is verlopen. Het gaat terug naar toen hij een klein kind was en zijn moeder overleed. Zijn vader heeft Ove verder alleen opgevoed.

De vraag is hoe Ove zo is geworden zoals hij nu is. Door de terugblikken wordt dat duidelijk. Ondertussen moet hij tussen de zelfmoordpogingen door de buurt ook nog eens controleren en regelen dat alles gaat, zoals hij dat wil hebben. De nieuwe buren, de hoogzwangere Parvaneh, Patrick en hun twee kinderen, zorgen ervoor dat Ove het lastig krijgt. Vooral ook omdat Parvaneh Ove terecht zet en zorgt dat hij af en toe moet oppassen op haar twee kinderen. Tussen Parnaveh en Ove ontstaat een vriendschap.

Een vriendschap die nooit zal ontstaan tussen Ove en Volvo. Hij is verknocht aan Saab en dat kom je te weten ook. De wijk waar Ove vanaf het begin af aan al woont is een levendige en er gebeurt van alles en nog wat. Interessant om te volgen.

Conclusie:
Een heerlijke kneuterige film over Ove. De flashbacks van vroeger vond ik wel wat op de flashbacks in de 100-jarige lijken. De humor in de film is geweldig. Vooral voor Zweden liefhebbers een aanrader.

Recensies:
- Moviemeter
- Cinemagazine
- Vidioot
- Filmhoek
- Jared Mobarak
- Roger Ebert
- Filmmagie
- Hollywood Reporter
- Variety
- De Protagonisten
- Alles over film
- Film Totaal

woensdag 8 november 2017

Spin - Helisir

Het nieuwste album Spin van Helisir is verschenen. Ik heb eerder over Helisir geschreven in drie blogposten: Helisir - L.E.A.F., Ravn-Helisir en Sårbare. Spin is het resultaat van de crowdfunding actie Spinning new fates. Het album met negen nummers is te beluisteren op Spotify of via een lidmaatschap op Artistco.


Helisir hield een tijdlang een blog bij. Helaas is deze sinds kort verdwenen. Op haar blog was te lezen hoe het persoonlijk met Jacqueline ging. Ze heeft een dochter gekregen, is gescheiden en is verhuist naar Oslo, Noorwegen.

Spin is compleet anders dan de vorige albums. Waarom het album anders is geworden, is hieronder te lezen. De tekst is afkomstig van de Artistco website.

Helisir gets personal on the making of SPIN:

“I wrote SPIN in an attempt to break free from the folk music that I’ve tried forcing myself to make. It’s mostly about 2016, and I wrote every song after my divorce which resulted in me losing my home, my job and basically the ‘perfect’ life I thought I had. The songs are about finding love in places, in people and in yourself…Getting up and do something instead of wallowing in grief. It’s about standing up and taking back my power for myself and for my daughter.

I’ve always had the dream to move to Norway (since I was 12) and SPIN was my musical homecoming of sorts, as I put that dream into action after I finished recording. I worked with Christopher Juul, a wonderful and talented friend, musician, and producer from Copenhagen, Denmark. He also works on really interesting projects such as Euzen, Heilung, Valravn, and Songleikr. He has taught me an incredible amount during my recording process which started in September 2016 and ended in January 2017. The artwork is very minimalistic as I want the music to speak for itself, yet the booklet inside the album does show a slight peek into my creative brain. 
(bron: Artistco).

Negen nummers en wat voor nummers. Het is geen folk meer, maar popmuziek. Twee nummers Spin en Samen terug zijn Nederlandstalig. De nummers Done, Lighthouse en vooral The Tide zijn zeer goed gelukt. De overige nummers zijn ook goed. Ik moest wel even wennen aan de popmuziek en het ontbreken van de harp, maar na het album een aantal keer beluisterd te hebben klinkt het wel lekker. De muziek is verzorgd door Christopher Juul en Jacqueline Helisir neemt de zang, die nadrukkelijk aanwezig is, voor haar rekening. Nu Helisir deze nieuwe weg is ingeslagen ben ik benieuwd wat het vervolg gaat worden op het persoonlijke Spin. Helaas zijn de verhalen van Jacqueline niet meer te volgen op haar blog dus afwachten wat het gaat worden. En dat het hard kan gaan bleek wel dat ik het album Niflheim eind 2016 compleet gemist heb. Hieronder is het album met vier nummers alsnog te horen. Een wereld van verschil met Spin. Persoonlijk hou ik wel van de mysterieuze muziek van Helisir. Met Spin is het mysterieuze verdwenen en is het gangbaarder geworden.


Meer weten over Helisir en Spin? Luister dan naar het interview hieronder van Ravenz Craft Arts.


Recensies:
- Celcast

zondag 5 november 2017

Gelukkig in Zweden - Astrid Redlich

Boek details:
Auteur: Astrid Redlich
Titel: Gelukkig in Zweden (ebook)
Verschijningsdatum: 2014 
Bladzijde: 149
Uitgeverij: Grenzenloos / VanDorp
ISBN: 9789461850720


Flaptekst:
Al meer dan 25 jaar kwamen Astrid en haar man Piet in Zweden voordat zij de definitieve stap zetten om te verkassen naar het hoge noorden. In hun vorige boek We gaan naar Zweden! deed Astrid daar op meeslepende wijze verslag van.

In dit boek - dat ook los van het vorige deel te lezen is - wordt duidelijk dat Astrid en Piet destijds de juiste keuze hebben gemaakt. Langzaam maar zeker integreren ze steeds meer in de Zweedse samenleving. Koken, praten en denken worden stapje bij stapje steeds meer Zweeds en steeds minder Hollands. Dit zorgt ervoor dat Astrid en Piet volmondig kunnen zeggen: 'We zijn gelukkig in Zweden'.


Het boek:
Gelukkig in Zweden is het tweede emigratieboek van Astrid Redlich. Haar eerste boek We gaan naar Zweden! heb ik in september 2017 gelezen. Het eerste boek viel wat tegen. Ik ben benieuwd wat het tweede boek brengt. Het boek bestaat deze keer uit zestig verhalen. De verhalen zijn niet meer zo onsamenhangend als in het eerste boek. Astrid heeft dezelfde stijl als in het eerste boek. Een aantal nietszeggende verhaaltjes en een aantal leuke verhalen. De verhalen op het eind vond ik zelf erg verrassend. Een serieuze Astrid die over het leven na Dutch Mountain schrijft. Veruit het beste gedeelte van de twee boeken.

Conclusie:
Gelukkig in Zweden is gelukkig beter dan We gaan naar Zweden!. De twee boeken stammen uit 2014. Zal er nog een derde komen? Ik heb in ieder geval weer genoten van een emigratieboek.

Wetenswaardigheden:
  • Stukje uit Wild life: De auto kiest nu zelf z’n weg en sturen heeft weinig zin. Als een ongeleid projectiel crossen we over de modderpaden en mijn schoonzus en ik zitten blij te stuiteren op de achterbank. Een sport-BH was geen overbodige luxe geweest.
  • In Jarig is Piet vijftig geworden. Het is dan 2009.
  • Beklimming Gnupen in Öje.
  • Big Lake Run: Cadillacs, rockabilly en Roy Orbison.
  • Een live-concert van Lars Kristerz.
  • De Malungs Dansbandvecka komt net als in het eerste boek weer aan bod.
  • Blijkbaar moet een monteur een verklaring afgeven als bv de koelkast defect is en niet meer te repareren is. Zonder verklaring is er niets met de verzekering te regelen. In een ander verhaal wordt het een doodverklaring genoemd. Deze keer voor de kapotte vriezer.
  • Uitspraak: De kippen kunnen het af en toe niet bekakken zoveel eieren gaan er hier doorheen. 
  • 19 juni 2010: De bruiloft van kroonprinses Victoria en Daniël.
  • In april de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull.
  • Astrid en Piet zijn al tweeëntwintig jaar getrouwd en hebben een nieuw huis gekocht in Öje. De afstand Öje en restaurant is 44 km.
  • Karaoke van het nummer Shalali van Sineke.
  • Sineke is populair in Scandinavische landen. Het past goed in de stijl van de Svenska Dansband muziek, de Zweedse variant op Duitse Schlagers. De Zweedse vertaling van Shalali is te horen op YouTube.
  • Optreden P-Floyd in Dalhalla, steengroeve in Rättvik. Hieronder het nummer Comfortably numb. Ik heb nu dan eindelijk een keer naar P-Floyd geluisterd en het valt mij erg tegen. De locatie Dalhalla lijkt me wel geweldig. 
  • In september 2010 na lang nagedacht te hebben, hebben Astrid en Piet besloten om Dutch Mountain te verkopen. De voornaamste reden: ze krijgen lichamelijk erg veel klachten en het werktempo wordt te zwaar.
  • Slågbord, een half open hut.
  • In het verhaal Emigreren? Wel eerst leren. zijn Astrid en Piet voor en tijdens de emigratie uitgelachen en uitgehoond. Was het afgunst? 
  • Acties die volgens Astrid niet levensvatbaar zijn: 
    • een B&B beginnen.
    • een camping beginnen.
    • emigreren omdat je al zeventig bent.
    • een volslagen verkeerd concept en geen plan B hebben.
    • emigreren omdat je broer het ook heeft gedaan.
  • Een uitdrukking die ik nog niet eerder gehoord had: Het pist van de lucht. 
  • In Zweedse taal vieren ze in september het 5-jarig jubileum van Dutch Mountain.
  • In De verkoop is Dutch Mountain, na ruim twee jaar te koop hebben gestaan, verkocht. De huidige eigenaars zijn ruim elf maanden met de aankoop bezig geweest. Door die gebeurtenissen in die elf maanden schaamden Piet en Astrid voor de kopers en willen niet met hun geassocieerd worden. 
  • Zomer 2012 is de eerste zomer zonder restaurant.
  • In Ander leven is te lezen hoe het leven na Dutch Mountain is.
  • Classic Car Week in Rättvik.
  • Kunst en cultuurdagen in Tiomilaskogen.
  • Astrid gaat als oproepkracht in een beeldschoon hotelletje in Malung werken en heeft ook een baantje als oproepkracht op een basisschool.

vrijdag 3 november 2017

Elgå kerk

Het is weer tijd voor een kerk. Deze keer een kerk die we in 2011 in de verte gezien hebben bij ons eerste bezoek aan Elgå in Noorwegen. Afgelopen zomer zijn we weer in Elgå geweest en deze keer wat meer tijd uitgetrokken voor het bezoek. Een bezoek aan de kerk mocht deze keer niet ontbreken en de kerk was gelukkig te bezichtigen.

Elgå en de kerk speelde een rol in het boek Julie's Liefde van Elly Koster. Dit boek was de reden om weer terug te keren naar Elgå. De kerk is gebouwd in 1946. Het is niet de eerste kerk van Elgå. In de nieuwe kerk zijn wel onderdelen van de oude kerk terug te vinden zoals het altaar en de kerkbel. Er zijn 250 zitplaatsen in de houten kerk.




Het patroon is afkomstig van een oude deur uit de buurt.



Een bijzonder slot.




De kerkbel.


zondag 29 oktober 2017

Retourtje Midzomer - Pieter Mans

Boek details:
Auteur: Pieter Mans
Titel: Retourtje Midzomer
Verschijningsdatum: 2016
Bladzijde: 133
Uitgeverij: Uitgeverij Grenzenloos
ISBN: 9789461850003


Flaptekst:
Enkele jaren geleden trok Pieter Mans samen met zijn partner naar Midden-Zweden om daar een hotel-restaurant over te nemen en het leven een hele andere wending te geven. Pieter hield alle nieuwsgierigen op de hoogte via vlotgeschreven columns die exclusief op Emigratieboek.nl gepubliceerd werden.

Retourtje Midzomer is een gebundelde verzameling met ervaringen van de afgelopen vier jaren, doorspekt met zowel humoristische momenten als waardevolle overpeinzingen van een Nederlandse emigrant in Zweden.

Eerder verscheen van Pieter Mans het boek Volgende week, misschien... over zijn allereerste ervaringen met leven, wonen en werken in Zweden.


De auteur:
Retourtje midzomer is het tweede emigratieboek van Pieter Mans. Zijn eerste boek Volgende week misschien is in 2013 verschenen en heb ik gelezen. Helaas heb ik er toen geen blog over geschreven zodat ik niet meer weet wat Pieter in zijn boek heeft geschreven. Het ging in ieder geval over de avonturen van Pieter en zijn Duitse partner Andreas Falke sinds ze in 2005 vanuit Nederland naar Zweden verhuisd zijn. Zij namen het hotel Wärdshuset Spader 2 over in Sysslebäck, een dorpje in Värmland. Retourtje midzomer is net als Volgende week misschien een bundeling van de blogs die verschenen zijn op de website van Emigratieboek. In het laatste blog van Pieter is te lezen dat ze Wärdshuset Spader 2 en hun huis verkocht hebben en Zweden gaan verlaten. Ze willen dichter bij hun familie zijn. Een ding wat duidelijk is geworden voor Pieter is:

Natuurlijk waren er de afgelopen negen jaar ook dieptepunten. Een zeker ongeduld blijkt diep in mijn systeem verankerd. Ik kan er nog steeds niet tegen als mensen hier gewoon massaal tussen twaalf en één alles laten vallen om te lunchen, in vakantieperiodes hele bedrijven, en, nog erger, hele ziekenhuisafdelingen, sluiten, geen telefoon beantwoorden, niet reageren, niet terugbellen, je in mijn ogen nodeloos lang laten wachten. Hahaha. Ik die dacht dat ik me daar in een jaartje of anderhalf wel aan zou hebben aangepast.


Een ding staat vast. Er komt geen derde deel over hun emigratie naar Zweden.

Het boek:
Het boek bestaat uit 41 verhalen die makkelijk te lezen zijn. Interessant is dat het boek Steeds meer Zweeds van Angelien Motzheim wordt aangehaald. Andreas en Pieter voelen dit zelf niet zo na bijna zeven jaar. Dit zal ook de reden zijn dat ze uiteindelijk weer uit Zweden vertrokken zijn. In Retourtje Midzomer verblijven ze ondertussen al vijf jaar in Zweden. Na die vijf jaar is de tijdelijke verblijfsvergunning afgelopen. Ze hebben een aanvraag voor 'permanent uppehållsrätt' ingestuurd.

In de verhalen zijn ze nog steeds eigenaars van hotel-restaurant Wärdshuset Spader 2. Verder haalt Pieter een aantal keren de zin Nästa vecka, kanske (Volgende week, misschien) aan. De titel van zijn eerste boek. Een bekende zin in Zweden :-).

Wetenswaardigheden:
  • In het verhaal Cultuurverschillen de verschillen tussen Duitsers en Nederlanders.
  • Een verhaal gaat over de autorally in Höljes. Die baan hebben we een keer bezocht, maar toen was er niets te doen.
  • Utøya wordt aangehaald in het verhaal Wakker worden!
  • De gezondheidszorg wordt aangehaald in het verhaal van Jörgen en Bo.
  • De mobiele telefoon in het verhaal Flintstones United
  • Allt för sverige is de favoriete tv-serie van Mans.
  • Ingemar, Snöppe, is de meest interessante man van het dorp en wijde omgeving of zelfs van de provincie volgens Mans.
  • Teleac cursus in Gediplomeerd.
  • Acht jaar geleden zijn ze geëmigreerd. Mans verhuisde in Nederland van Kampen, Coevorden,  Amersfoort en Den Haag.
  • Het boek Ik vertrek nog niet wordt aangehaald.
  • Hun overleden hond Pumuckl (17 oktober 1997 - 12 juli 2013) in het verhaal Toneelspelen, traan versus lach.
  • Herkenbaar zijn de Aziatische plukkers in Moderne slavernij?
  • Het boek Thuis in Zweden wordt aangehaald. Janke Nobel in het boek: We hebben verschillende (Nederlandse) emigranten hier binnen twee jaar zien vertrekken, en altijd zijn ‘de Zweden’ de oorzaak. Ze willen geen contact, komen hun afspraken niet na, zijn lui en laks maar ik denk dat het vooral komt door kennisgebrek van de Nederlander. Gebrek aan taalkennis, maar zeker ook gebrek aan kennis van cultuur en tradities.
Conclusie:
Ondanks dat ik geen blogpost over Volgende week misschien heb geschreven, kwamen me enkele verhalen erg bekend voor. Alsof ik ze eerder gelezen heb. Ik denk dat ik het eerste boek binnenkort maar weer een keer ga lezen. In ieder geval waren de verhalen weer een genot om te lezen. Niet zo moeilijk omdat ik de Scandinavische emigratieboeken altijd leuk vind om te lezen. Pieter heeft een fijne schrijfstijl die makkelijk leest en hij is serieus. Een van de betere emigratieboeken.

vrijdag 27 oktober 2017

Mariakirken, Bergen

Mariakirken is een van de oudste bewaard gebleven gebouwen in Bergen. De kerk ligt achter het noordelijkste deel van Bryggen, dat in 1955 tot op de grond is afgebrand. De bouw van de kerk is naar verwachting in de jaren 1130 of 1140 begonnen en is rond 1180 voltooid. Er zijn 250 zitplaatsen. (Bron: Wikipedia).

We zijn de kerk niet binnen geweest. Je moet entree betalen en fotograferen is verboden en daarom hebben we een bezoek overgeslagen. Veel foto's van de kerk zijn hier te bekijken.