Google Translate

zondag 20 augustus 2017

Architectuur en design in het ArkDes museum, Stockholm

Deze post verscheen op 16 september 2016 op de Nordik Living website. Omdat de Nordik Living website uit de lucht is gehaald, heb ik besloten om de posten die ik voor Nordik Living gemaakt had alsnog op mijn eigen blog te plaatsen.


In de zomer van 2016 verbleven we een week in de omgeving van Stockholm. Op die manier was het mogelijk om meer van Stockholm te kunnen zien dan die keren dat we er een dag waren. Het leuke is dat sinds februari 2016 de toegangsprijzen voor een aantal musea zijn geschrapt. Je kunt ze dus gratis bezoeken en dit is best wel voordelig voor een gezin met vier volwassenen.

Op de website van Visit Stockholm kun je terugvinden welke musea je gratis kunt bezoeken. We hadden van te voren een aantal musea opgezocht. Op het lijstje stond onder meer het ArkDes museum. Een museum over architectuur en design, speciaal voor onze dochter die in 2016 gekozen heeft voor de studie Bouwkunde. Het museum ligt op het eiland Skeppsholmen.

Het ArkDes museum is gevestigd in hetzelfde gebouw als het Moderna Museet. Meer over het Moderna Museet volgt in een toekomstige post. Nu het ArkDes museum dus. Het museum heeft een permanente tentoonstelling en een aantal tijdelijke tentoonstellingen. De permanente tentoonstelling toont de Zweedse architectuur door de eeuwen heen in modellen, foto’s en historische voorwerpen. Een foto-impressie is hieronder te zien.









Nu de vraag of het de moeite waard was… Nee, er was geen sfeer, het was saai en niet interessant. Zelfs onze dochter met architectuur interesse vond het niet boeiend. Het voordeel was dat het gratis was en dat het Moderna Museet in hetzelfde gebouw zat. Dat museum was boeiender dan ArkDes. Misschien hadden we wat meer tijd moeten besteden aan het bezoek?

donderdag 17 augustus 2017

Busongeluk in Måbødalen

We waren op de Hardangervidda in Noorwegen en op de RV7 bij de uitgang van de Måbøtunnel kwamen we een best wel klein bordje tegen.





De Måbøtunnel is een 1893 meter lange tunnel en is de langste van de vier tunnels in Måbødalen. De tunnel is geopend in 1984. De tunnel heeft de smalle en moeilijke oude weg, die in 1916 werd voltooid, vervangen. De oude weg voor dit gedeelte is niet meer toegankelijk voor auto's. Het bordje is ter nagedachtenis vanwege een busongeluk in de tunnel op 15 augustus 1988.

Het busongeluk vond plaats toen een bus afdaalde in de tunnel en vervolgens botste tegen de betonnen boog van de Måbøtunnel. Vijftien van de vierendertig passagiers overleefden het ongeluk niet. De chauffeur stierf twaalf dagen later aan zijn verwondingen. Twaalf van de in totaal zestien overledenen waren kinderen. De andere vier doden waren begeleidende ouders en zoals gezegd, de chauffeur. De uit Zweden afkomstige bus werd gebruikt voor een schoolreisje met bestemming Bergen en zou daar een ferry naar Shetland nemen.

Als hoofdoorzaak van het ongeluk werden de weigerende remmen aangewezen. Van de vier wielen waren er slechts twee met remmen uitgerust. Een extra elektrische rem functioneerde niet. De weg kent een lang traject met steile afdalingen tot 8% over een afstand van vier kilometer. Doordat er langdurig sterk moest worden geremd, raakte het remsysteem oververhit. Uiteindelijk weigerden de remmen. De chauffeur had geprobeerd over te schakelen naar een lagere versnelling, maar dat had alleen tot gevolg dat de wielen op niets meer reageerden. Daardoor suisde de bus steeds sneller naar beneden. Op het moment van de botsing tegen het beton, omstreeks 18.30 uur, moet de bus volgens het onderzoeksrapport 64 à 100 kilometer per uur gereden hebben. Uit politieonderzoek werd geconcludeerd dat niemand aansprakelijk zou kunnen worden gesteld voor het ongeval. (Bron: Wikipedia).

Volgens de Engelstalige Wikipedia was er een speculatie dat de bestuurder de bus opzettelijk naar de tunnelmuur had gestuurd om te voorkomen dat er een nog erger ongeval plaats zou vinden. Aan het einde van de tunnel ligt namelijk een 20-30 meter lange klif. In de getuigenis van de chauffeur gaf hij aan dat hij de muur had overwogen om de bus langzaam te vertragen. Het onderzoek toonde aan dat er geen contact was met de muur was geweest voor de laatste crash.
De remmen van vrachtwagens worden wel vaker oververhit op de steile weg in Måbødalen. In 1998 heeft dit geleid tot een fataal ongeluk en op 21 mei 2016 heeft een brand met een vrachtwagen ervoor gezorgd dat de tunnel voor lange tijd gesloten werd. Waarschijnlijk omdat de oude weg afgesloten is, was een omleiding niet mogelijk. 
We hadden het gedenkbordje redelijk vroeg gezien tijdens ons verblijf op de Hardangervidda en elke keer als we de tunnel ingingen kwam het verhaal weer naar boven. De RV7 is een toeristische weg, maar uit de ervaring die we hadden is het een weg waar hard gereden wordt, vooral op de hoogvlakte. Als je voor het eerst op deze weg rijdt, is het nogal een ervaring om op de weg te blijven. De maximumsnelheid is er tachtig, maar velen rijden harder dan tachtig. Inhaalacties, van de weg afdrukken en bumperkleven heeft ervoor gezorgd dat we weer een ervaring rijker zijn in Noorwegen. Ik vraag me dan altijd af wat men dan bezield om zo te rijden. Is het routine zodat men sneller op de plek van aankomst is? Is het een soort sport? Heeft men last van de trage auto's? Is het een uitdaging om op zulke wegen hard te rijden? Ik kan er na een paar dagen geen oordeel over geven. Gevaagd bij degene waar we via Airbnb een huisje hadden gehuurd, maar die kon ook geen antwoord geven. Het busongeluk werd hierdoor niet veroorzaakt maar heeft wel indruk op me gemaakt.

maandag 14 augustus 2017

Mickeltemplet skischansen

In de vorige post had ik het over de uitzichttoren van Mickeltemplet. Deze keer de skischansen. Mickeltemplet heeft namelijk ook twee skischansen. Een kleine en een grote. Op de grote ben ik geweest en vanuit de top heb je een geweldige uitzicht over de omgeving. Ik heb een keer eerder op een skischans gestaan en wel bij Lysgårdsbakken te Lillehammer, maar die was niet zo eng als deze. Respect voor de skischansspringers!

Of de skischansen nog in gebruik zijn weet ik niet. Ik vermoed van niet omdat Mickeltemplet gesloten is. De skischansen zijn niet afgesloten en je kunt er zo op. De staat van de schansen waren goed.







donderdag 10 augustus 2017

Mickeltemplet

Vlak buiten het plaatsje Särna kun je de uitzichttoren Mickeltemplet bezoeken. Als je er komt ziet het er allemaal erg verlaten uit en het lijkt erop dat het niet meer gebruikt en onderhouden wordt. Mickeltemplet is niet alleen een uitzichttoren maar je kunt er ook skiën. Op het skigedeelte kom ik in een latere post op terug. Deze keer de uitzichttoren en het gebouw wat er bij hoort. Zoals gezegd, een verlaten geheel. Ik was benieuwd of het inderdaad niet meer in gebruik was en volgens dit artikel was het geheel van de gemeente en Särna SK. Velen hebben hier geleerd te skiën. In dit artikel uit februari 2012 heeft men het over de verkoop van de skipiste. De verkoop is helaas nooit gelukt met als gevolg dat het nu staat te verwaarlozen.

Meer informatie over Mickeltemplet:
- Särnaturism.
- Särna SK.










Särna is een plaats waar vele toeristen doorheen komen. Wij zijn er ook een aantal keren geweest. Deze keer hebben we de omgeving van Särna wat beter bekeken en kwamen zo terecht bij Mickeltemplet. Zeker een bezoek waard nu alles nog redelijk intact is.

donderdag 3 augustus 2017

En dag i historien - Andrea Gjestvang

Boek details:
Auteur: Andrea Gjestvang
Titel: En dag i historien
Taal: Noors
Jaartal: 2012
Bladzijde: 100 blz
Uitgeverij: Pax Forlag
ISBN: 978-82-530-3541-3


Andrea Gjestvang
Deze blogpost had ik al een aantal jaren half klaar staan, maar het is er nooit van gekomen om de post daadwerkelijk te posten. Ik heb de post weer opgepakt en ben er mee bezig geweest.

Samenvatting:En dag i historien is een stil en ander boek over het bestaan van een aantal jongeren die op 22 juli 2011 op Utøya waren. Andrea portretteerde de 43 jongeren, uit verschillende delen van Noorwegen die de dag hebben overleefd, in hun huiselijke omgeving. Ze zijn dankbaar, maar hun levens zijn voor altijd veranderd. Door middel van foto's en interviews documenteert ze hun leven na de aanslag. 

Het boek:
Het boek En dag i historien heb ik in een eerdere blogpost, eind juni 2013, kort aangehaald en wel in de blogpost Tragedie Utøya in boek en beeld. En dag i historien is een fotodocumentaire over een aantal overlevenden van de aanslag van Anders Behring Breivik op Utøya. Andrea is fotografe en heeft de overlevenden van de aanslag gefotografeerd. Bij de foto's is het verhaal van de overlevenden te lezen. De tekst bij de foto's maakt het boek compleet. Het boek is in het Noors uitgebracht en volgens Andrea komt er geen Engelstalige versie. Helaas kan ik geen Noors lezen, dus dat is een probleem. Gelukkig had Andrea een oplossing hiervoor. Ze heeft de Engelstalige versie van de stukjes die bij de foto's horen gestuurd via mail.

Een groot aantal foto's zijn ook te zien in het onderstaande filmpje begeleid door muziek van Rome met het nummer Der Erscheinungen Flucht.


Het boek bevat foto's van de onderstaande overlevenden:

Cathrine Gjerdingen Larsen (17)
Anzor Djoukaev (17)
Cecilie Herlovsen (17)
Ina Ragønes Libak (22)
Rustam Daudov (17)
Hanne Linaker (18), Iril Myrvang Gjørv (17) en Ane Kollen Evenmo (17) uit Bardu.
Ida Karoline Broholm (21)
Mohamed Hadi Hamed (21)
Aina Helgheim (19)
Marius Hoft (18)
Prableen Kaur (19)
Emilie Bersaas (20)
Torje Hanssen (14)
Joris Holstad Nordmelan (21)
Aleksander Sandberg (16)
Kjetil Lindstrøm (16)
Håkon Roalsø (18)
Eirin Kristin Kjær (20)
Eirik Høie Mortensen (17)
Victoria Frøyd (18)
Mubarak Haji Ahmed (19)
Iselin Rose Borch (15)
Tarjei Jensen Bech (20)
Ylva Schwenke (15). Staat op de frontcover.
Mathias Eckhoff (21)
Sara Harbo Soma (17)
Tore Sinding Bekkedal (24)
Borgar Brattås (17)
John Magne Pedersen Tangen (19)
Adrian Pracon (22)
Natia Chekhetiani (23)
Fredrik Holi (17) en Jarl Riskjell Gjerde (17)
Hanne Hestø Ness (20)
Sebastian Johansen Perreau (15)
Eivind Rindal (23)
Wora Kamil Ahmad (18)
Tuva Elise Bø (17)
Viljar Hanssen (18)
Emma Martinovic (19)

Hieronder de Engelstalige teksten.



Over deze dag in de historie is natuurlijk veel meer informatie te vinden. Ik noem hieronder een aantal websites op:

  • Het blog Dagreis over de overlevenden uit Bardu. 
  • Mijn eigen post over het boek Het jaar zonder zomer van Erika Fatland.
  • Foto's op de website van Andrea Gjestvang zelf.
  • Artikel over het boek van de DailyMail.
  • Artikel over het boek van Slate.
  • Recensie over het boek van I Ninas Bokverden.
Conclusie:
Er is al veel geschreven over Breivik en zijn slachtoffers. Dit boek geeft de overlevenden een waardige plek. Indringende foto's met teksten van de overlevenden zelf. Gelukkig had Andrea een Engelstalige versie beschikbaar. Een zeer goed fotoboek die zeker een waardevolle toevoeging biedt op die bewuste dag ruim zes jaar geleden, 22 juli 2011.